ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ:ΟΙ ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥΣ!!!

ΕΚΟΨΑΝ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΣΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΗ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ!!

ΤΟ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ 72 ΕΥΡΩ ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΘΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕΙ.ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΛΑΔΗ 720 ΕΥΡΩ!!!! 720 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΩΛΟΕΙΣΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ 1,20 ΕΥΡΩ!!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Οι ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. δείχνουν το αδυσώπητο πρόσωπο τους»

Βρισκόμαστε για άλλη μια φορά στη δυσάρεστη θέση να ζητήσουμε τη βοήθεια των πολιτών, ώστε να σταματήσουμε την προσπάθεια εξαθλίωσης μιας μακροχρόνια άνεργης 31χρονης και της 53χρονης μητέρας της, που είναι Άτομο με Ειδικές Ανάγκες και 80% αναπηρία.  Οι δύο κυρίες ουσιαστικά "ακροβατούν" στη ζωή και διαβιούν χάρη στην ανοχή που δείχνει ο ιδιοκτήτης της κατοικίας που νοικιάζουν (δεν έχουν να πληρώσουν από τον Απρίλιο του 2013) αλλά και στην  πενιχρή βοήθεια που λαμβάνουν από συγγενείς.

Δυστυχώς λόγω της σοβαρής οικονομικής αδυναμίας των δύο γυναικών η 31χρονη επιβιβάστηκε σε λεωφορείο χωρίς εισιτήριο και σε έλεγχο που έγινε από ελεγκτή του ΟΑΣΑ, κόπηκε πρόστιμο 72 ευρώ, παρότι η κυρία ενημέρωσε επανειλημμένα τον ελεγκτή ότι είναι μακροχρόνια άνεργη. Η ασθενής μας ήρθε άμεσα σε επαφή με τις ΟΣΥ Α.Ε. και ενημέρωσε εγγράφως για τη δυσμενή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, ενώ παράλληλα έστειλε όλα τα έγγραφα που αποδεικνύουν τα λεγόμενά της. Δυστυχώς ο ΟΣΥ απάντησε στις 17/09 ότι το πρόστιμο πρέπει να πληρωθεί αλλιώς θα μεταβιβαστεί εντός 20 ημερών στην εφορία όπου θα δεκαπλασιαστεί  και θα γίνει 720 ευρώ συνολικά.  Δηλαδή για ένα εισιτήριο 1.20 ευρώ το τελικό πρόστιμο που θα πρέπει να πληρώσει στην εφορία η μακροχρόνια άνεργη ασθενής μας είναι 720 ευρώ! Με λίγα λόγια το κράτος ενεργοποιεί όλο τον μηχανισμό του για ένα ποσό, το οποίοουδέποτε θα εισπράξει και το οποίο αποτελεί το ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ χτύπημα για τις δύο γυναίκες που βρίσκονται ψυχικά και σωματικά στην εξαθλίωση, ενώ αυτό που ουσιαστικά χρειάζονται είναι κοινωνική ευαισθησία και στήριξη.

Εμείς επιδεικνύοντας κοινωνική ευαισθησία  κάναμε δύο έγγραφες εκκλήσεις στις οποίες όμως δυστυχώς  ο ΟΣΥ δεν απάντησε. Έτσι φθάνουμε  στο σήμερα και αναγκαζόμαστε να ζητήσουμε τη βοήθεια όλης της κοινωνίας ώστε να σταματήσουμε ΑΜΕΣΑ την μεταβίβαση της οφειλής στην εφορία.

Σας ζητάμε λοιπόν να καλέστε ή να στείλετε μήνυμα στους παρακάτω:

Υπηρεσία Προστίμων:

τηλ. 210 4270705 και 210 4270 617– email prostimo@ethel.gr

κ. Βούρτση Γεώργιο

ΤΤμ/χης Ελέγχου Κομίστρου & Επικοινωνίας με το Επιβατικό Κοινό

κ. Δ. Μωραΐτη

Δ/ντής Παραγωγής Συγκοινωνιακού Έργου

Ο.ΣΥ. Α.Ε.

τηλ: 210-4270-796

email:

osy@osy.gr

oasa@oasa.gr

tchilari@oasa.gr

Στα μηνύματα σας μπορείτε να αναφέρετε τον αριθμό πρωτοκόλλου23559/6976/8817/1370/Α/17.09.2013 που είναι η επιστολή που έστειλαν στην 31χρονη ή απλά να αναφέρετε «για την ασθενή του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού».

Παραθέτουμε την πρώτη επιστολή που στείλαμε στις ΟΣΥ Α.Ε. στην οποία δεν  λάβαμε καμία απολύτως απάντηση.

+++

---------- Forwarded message ----------From: Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού <mkiellinikou@gmail.com>Date: 2013/9/24Subject: Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο ΕλληνικούTo: osy@osy.gr
Cc: oasa@oasa.gr, prostimo@ethel.gr, tchilari@oasa.gr

Προς Ο.ΣΥ. Α.Ε. osy@osy.gr

ΓΕΝΙΚΗ  ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΤΜΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΟΜΙΣΤΡΟΥ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

Κοινοποίηση ΟΑΣΑ 

oasa@oasa.gr
prostimo@ethel.gr tchilari@oasa.gr

Ελληνικό 24/09/2013

Κύριοι / Κυρίες,

Με την παρούσα επιστολή επιθυμούμε να σας κρατήσουμε ενήμερους σχετικά με το θέμα σας που αναφέρεται στην επιστολή σας με αριθμό πρωτοκόλλου23559/6976/8817/1370/Α/17.09.2013 προς την κα. ...

Η κα. … είναι ασθενής του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού, που λειτουργεί αποκλειστικά με εθελοντές και παρέχει πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ανασφάλιστους, άνεργους και άπορους πολίτες. Η κυρία … πληροί αυτές τις προϋποθέσεις και γιαυτό έχει ενταχθεί στους ασθενείς του ιατρείου. Η δική μας παρέμβαση στην υπόθεσή της σκοπεύει να σας καταστήσει κοινωνούς του μεγάλου της προβλήματος και της δυσμενούς κατάστασής της, η οποία και επιδεινώνεται και από το συγκεκριμένο θέμα. Η ίδια  σας έχει  ενημερώσει με την επιστολή της στις 04/07/2013 ότι σε έλεγχο που έγινε στην λεωφορειακή γραμμή 833 προς Πειραιά δεν είχε εισιτήριο και της κόπηκε πρόστιμο 72 ευρώ το οποίο και αδυνατεί να πληρώσει για καθαρά αντικειμενικούς λόγους ήτοι:

- Είναι μακροχρόνια άνεργη, εγγεγραμμένη από …/2011 στον ΟΑΕΔ

- Όντας μακροχρόνια άνεργη δεν έχει κανένα εισόδημα. Καλύπτει τις απόλυτα αναγκαίες βιοποριστικές της ανάγκες (τροφή, νερό) από πενιχρή οικονομική ενίσχυση συγγενούς της ενίοτε.

- Ζει με την 53χρονη μητέρα της η οποία και εκείνη είναι μακροχρόνια άνεργη από τις …/2005 και είναι ΑΜΕΑ με 80% αναπηρία, από οξύ έμφραγμα που υπέστη το 2012 και έχει παράλληλα αρκετά άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας όπως σάκχαρο και κατάθλιψη.

- Δεν έχουν περιουσιακό στοιχείο (ζουν σε ενοικιασμένο σπίτι, όπου και το ενοίκιο αδυνατούν να το καλύψουν και χρωστούν αρκετά ενοίκια).

Στα ανωτέρω  έχετε ήδη απαντήσει στην κυρία … ότι λόγω διάφορων νόμων και διατάξεων οφείλετε να της επιβάλατε το πρόστιμο.  Παράλληλα την ενημερώνετε ότι εάν δεν προβεί σε εξόφληση του προστίμου των 72 ευρώ θα προχωρήσετε στην διαβίβαση του προστίμου στην εφορία όπου θα 10πλασιαστεί και θα γίνει συνολικά 720 ευρώ.  Δηλαδή για ένα εισιτήριο αξίας 1.20 ευρώ που δεν πλήρωσε τον Ιούλιο λόγω απόλυτης αδυναμίας τώρα  απειλείται με χρέωση στην εφορία  720 ευρώ που και αυτό αδυνατεί να καταβάλει με ότι αυτό συνεπάγεται.

Οι δύο γυναίκες ήδη δυσκολεύονται να ζήσουν αξιοπρεπώς και ουσιαστικά έχουν μια σκεπή πάνω από το κεφάλι τους  μόνο και μόνο γιατί ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος δείχνει συμπόνια.  Γνωρίζετε πολύ καλά ότι εάν το χρέος πάει στην εφορία τότε ανά πάσα στιγμή μπορεί το κράτος να στραφεί με όλο τον κρατικό μηχανισμό ενάντια σε 2 αδύναμους πολίτες που παλεύουν με νύχια και με δόντια για να επιβιώσουν. Εσείς όμως, γιατί επιλέγετε να δώσετε  το τελειωτικό (;) χτύπημα;  Ο κόσμος αναρωτιόταν  τον περασμένο Αύγουστο πως και ένας 18χρονος σκοτώθηκε γιατί δεν είχε να πληρώσει ένα εισιτήριο αξίας 1.20 ευρώ.  Τώρα γνωρίζουμε γιατί σκοτώθηκε το παλικάρι.  Γνωρίζουμε ότι αυτά τα 1.20 ευρώ γίνονται 72 ευρώ και σύντομα 720 ευρώ και μετά έρχεται και σε κυνηγάει το κράτος για να σου πάρει ότι έχεις μηδαμινό ή μη και όχι μόνο.  

Οφείλουμε ως κοινωνικό ιατρείο να σας στείλουμε συνημμένα  όλα τα δικαιολογητικά που επιβεβαιώνουν όσα σας αναφέρουμε παραπάνω και να σας παρακαλέσουμε να δείξετε την δέουσα ευαισθησία προς ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, ώστε με τις απαραίτητες ενέργειες να σταματήσουν οι διαδικασίες μεταβίβασης του προστίμου στην εφορία και να απαλλαγεί η ασθενής από το πρόστιμο.

Σε αναμονή της άμεσης απάντησής σας και  πάντοτε με την ελπίδα απόδειξης της προσφοράς  του φορέα σας  στον συνάνθρωπο που βάλλεται στη δίνη της σημερινής κρίσης.

Με εκτίμηση,

Χρήστος Σιδέρης

μέλος του συντονιστικού οργάνου του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

ΣΧΟΛΙΟ:ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΒΟΛΕΜΕΝΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ΤΟΥ Ο.ΣΥ!!!

ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ!!!ΑΝ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΘΑ ΣΒΥΝΑΤΕ ΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ!!ΣΑΣ ΕΔΩΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ!!!ΜΑΚΑΡΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΤΑ ΦΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ!!!!

ΣΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΑ ΜΕ 80% ΑΝΑΠΗΡΙΑ  ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!!!

ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΗΛΑΔΗ???ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΩΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ????

ΕΙΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ??????ΒΟΛΕΜΕΝΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ!!!!

ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ!!!ΠΑΛΙΟΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ-ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ-ΚΛΩΤΣΑΕΙ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΑΚΚΟΡΝΤΕΟΝ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝ.ΑΕΡΟΠΑΓΙΤΟΥ!!!

Μια μοναδική φωτογραφία τράβηξε ο Δημήτρης Μεσίνης για το Associated Press. Στον πεζόδρομο της Ακρόπολης γυναίκα ιδιοκτήτρια καταστήματος, με ένα περιοδικό μόδας στο χέρι, ενοχλείται από ένα ανήλικο κοριτσάκι που παίζει ακορντεόν και ζητιανεύει.

Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της, εξάλλου ο διάσημος φωτογράφος δεν τη συνοδεύει από πολλά σχόλια. Η ιδιοκτήρια κλωτσάει το παιδάκι με το παπούτσι-μπαλαρίνι, προφανώς για να της αδειάσει τη γωνιά.

Πηγή: http://on-news.gr

Σχολιο:

Κριμα που δεν ετυχε να ειμαστε εκει...Αν και δε χτυπαμε γυναικες(θα μου πειτε,αυτο το πραγμα δεν το λες γυναικα)για αυτη την πατσαβουρα θα καναμε μια εξαιρεση!!!!ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΙΔΙ!!!ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ,ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΣ Η ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΟΣ!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ!!!!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2:ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΑΥΠΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ!!ΠΡΟΣΟΧΗ!ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!!

Μια συγκλονιστική ιστορία για το κρυφό πείραμα της Ρωσίας. Είναι πραγματικά απίστευτο το τι μπορεί να συμβεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο..

Ρώσοι ερευνητές στα τέλη της δεκαετίας του ’40 κράτησαν 5 άτομα άγρυπνα επί 15 μέρες χρησιμοποιώντας ένα αέριο που βρισκόταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Κρατούνταν σε απομονωμένο περιβάλλον ώστε να ελέγχεται η συγκέντρωση του αερίου καθώς σε μεγάλες συγκεντρώσεις θα ήταν θανατηφόρο.

Υπήρχαν επίσης μικρόφωνα, και μερικά μικρά παράθυρα από πολύ χοντρό γυαλί το οποίο σου επέτρεπε να βλέπεις μέσα στο δωμάτιο, αλλά να φαίνεται σαν καθρέφτης από μέσα (σαν τα δωμάτια ανάκρισης αλλά πολύ μικρότερα σε μέγεθος και στρογγυλά) για επιπλέον παρακολούθηση. Μέσα στο δωμάτιο υπήρχαν βιβλία, τρεχούμενο νερό, τουαλέτα, κρεβάτια και αρκετό φαγητό για να αντέξουν για μήνες.

Οι κρατούμενοι ήταν πολιτικοί κρατούμενοι που κρίθηκαν εχθροί του πολιτεύματος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Όλα έβαιναν καλώς τις πρώτες 5 μέρες, και οι κρατούμενοι δεν διαμαρτύρονταν καθόλου. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τους υποσχέθηκαν ότι θα τους απελευθερώσουν αν έμειναν ξύπνιοι επί 30 μέρες συνεχόμενα. Οι συζητήσεις μεταξύ τους και δραστηριότητες τους παρακολουθόντουσαν συνεχώς και παρατηρήθηκε μία συνεχής συζήτηση περί τραυματικών εμπειριών που είχαν ζήσει στο παρελθόν και γενικότερα οι συζητήσεις τους άρχισαν να παίρνουν όλο και πιο σκοτεινή μορφή μετά από 4 μέρες.

Μετά από 5 μέρες άρχισαν να διαμαρτύρονται ότι συγκεκριμένα γεγονότα άρχισαν να τους δημιουργούν συμπτώματα παράνοιας. Σταμάτησαν να μιλάνε μεταξύ τους και άρχισαν να ψιθυρίζουν στα μικρόφωνα και στα μικρά παράθυρα-καθρέφτες. Περιέργως, πίστευαν ότι θα κερδίσουν την εύνοια των ερευνητών προδίδοντας τους συντρόφους-συγκρατούμενους τους. Στην αρχή οι ερευνητές νόμιζαν ότι αυτό οφειλόταν στο αέριο που ανέπνεαν για να μείνουν ξύπνιοι…

Μετά από 9 μέρες ένας από τους κρατουμένους άρχισε να ουρλιάζει. Περπάταγε πάνω-κάτω στο δωμάτιο και φώναζε με όλη του τη δύναμη επί 3 συνεχόμενες ώρες και τελικά μετά από τόση ώρα το μόνο που έβγαζε ήταν μικρά σκουξήματα. Είχε σκίσει τις φωνητικές του χορδές από την προσπάθεια.

Το περίεργο της υπόθεσης ήταν η απραξία των άλλων κρατουμένων στο ουρλιαχτό του συντρόφου τους. Απλά συνέχισαν να ψιθυρίζουν στα μικρόφωνα έως ότου και άλλος ένας κρατούμενος άρχισε να ουρλιάζει ασταμάτητα. Οι υπόλοιποι κρατούμενοι απλά άρχισαν να σκίζουν τα βιβλία και να κολλάνε τις σελίδες στα παράθυρα. Κάποια στιγμή τα ουρλιαχτά σταμάτησαν. Όπως και τα ψιθυρίσματα στα μικρόφωνα.

Αφότου πέρασαν 3 ακόμα μέρες, οι ερευνητές έλεγχαν τα μικρόφωνα κάθε ώρα για να βεβαιωθούν ότι λειτουργούσαν αφού δεν πίστευαν ότι δεν μπορούσαν να λαμβάνουν τίποτα με 5 άτομα μέσα στο δωμάτιο. Το πρωί της 14ης μέρας οι ερευνητές έκαναν κάτι που δεν ήθελαν να κάνουν μόλις σχεδίασαν το πείραμα:

Να χρησιμοποιήσουν την ενδοεπικοινωνία μέσα στο θάλαμο για να πάρουν κάποια αντίδραση από τους κρατουμένους αφού φοβόντουσαν για την κατάστασή τους. Ανακοίνωσαν ότι θα ανοίξουν τον θάλαμο για να ελέγξουν τα μικρόφωνα και τους διέταξαν να ξαπλώσουν στο πάτωμα αλλιώς θα τους πυροβολούσαν. Αν συνεργάζονταν, θα απελευθέρωναν έναν. (έτσι τους είπαν τουλάχιστον)

Προς έκπληξή τους άκουσαν από τα μικρόφωνα: “Δεν θέλουμε να μας ελευθερώσετε”

Οι ερευνητές και οι στρατιωτικοί που χρηματοδοτούσαν το πείραμα άρχισαν να συζητάνε για το αν θα ανοίξουν τον θάλαμο ή όχι. Τελικά αποφάσισαν να τον ανοίξουν τα μεσάνυχτα της 15ης μέρας.

Ο θάλαμος γέμισε αρχικά με καθαρό αέρα και το ειδικό αέριο έφυγε και αμέσως φωνές άρχισαν να ικετεύουν να βάλουν πάλι το αέριο. Ο θάλαμος ανοίχτηκε και στρατιώτες στάλθηκαν μέσα να φέρουν τους κρατουμένους. Κρατούμενοι και στρατιώτες άρχισαν να ουρλιάζουν. 4 από τους 5 κρατουμένους ζούσαν, αν και η κατάσταση τους μόνο ζωντανή δεν μπορούσε να θεωρηθεί.

Τα τρόφιμα μετά την 5η μέρα δεν είχαν αγγιχτεί. Υπήρχαν κομμάτια κρέατος από τα πόδια του νεκρού κρατουμένου χωμένα στη σχάρα στο πάτωμα που υπήρχε για να φεύγει το νερό, με αποτέλεσμα να έχει συσσωρευτεί μια μικρή στάθμη νερού και αίματος κάτω. Οι 4 “επιζώντες” είχαν σκισμένο δέρμα και μύες παντού. Τα κατεστραμμένα τους δάχτυλα έδειχναν ότι τα τραύματα είχαν γίνει με τα χέρια και όχι με τα δόντια, ενώ κατάλαβαν ότι τα περισσότερα τα είχε κάνει ο καθένας στον εαυτό του και όχι μεταξύ τους.

Όλα τα όργανα στην κοιλιακή χώρα των κρατουμένων είχαν βγει. Τα πνευμόνια. η καρδιά και το διάφραγμα είχαν μείνει στη θέση τους το περισσότερο δέρμα στον θώρακα είχε βγει, με αποτέλεσμα να φαίνονται τα πνευμόνια καθαρά. Τα όργανα που είχαν βγάλει ήταν ανέπαφα κάτω. Τα στομάχια τους έκαναν κανονικά πέψη, όχι φαγητό βέβαια, αλλά μέρη του ίδιου τους του σώματος που είχαν φάει πριν.

Οι περισσότεροι Ρώσοι στρατιώτες ήταν στις ειδικές δυνάμεις αλλά αρνιόντουσαν να ξαναμπούν μέσα να βγάλουν τους κρατουμένους. Ούρλιαζαν να κλείσουν το θάλαμο και να ξαναβάλουν το αέριο για να μην τους πάρει ο ύπνος.

Οι κρατούμενοι αντιστάθηκαν σθεναρά στους στρατιώτες που προσπάθησαν να τους βγάλουν από το θάλαμο. Ένας στρατιώτης πέθανε αφού του έσκισαν την καρωτίδα και ενός άλλου του έβγαλαν τους όρχεις με τα δόντια. Άλλοι 5 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους τις επόμενες μέρες, όχι από τραύματα, αλλά επειδή αυτοκτόνησαν.

Μέσα στο χαμό ο σπλήνας ενός κρατουμένου έπαθε ρήξη και άρχισε να αιμορραγεί ακατάπαυστα. Οι ερευνητές προσπάθησαν να τον ναρκώσουν αλλά αυτό αποδείχτηκε αδύνατον. Του έδωσαν την δεκαπλάσια δόση μορφίνης από την κανονική αλλά αυτός ακόμα πάλευε σαν τρελός σπάζοντας τα πλευρά και το χέρι ενός γιατρού. Η καρδιά του δούλεψε για μερικά λεπτά, και σε όλη τη διάρκεια φώναζε συνέχεια “Και άλλο” ενώ σιγά-σιγά έμεινε σιωπηλός.

Οι υπόλοιποι 3 μεταφέρθηκαν σε ιατρική μονάδα, οι 2 εκ των οποίων που είχαν τις χορδές τους ανέπαφες, το μόνο που ζητούσαν ήταν και άλλο αέριο για να κρατηθούν ξύπνιοι.

Ένας κρατούμενος που βρισκόταν στην χειρότερη κατάσταση, εισήχθη στο χειρουργείο για να του βάλουν τα όργανα πίσω στη θέση τους. Δεν μπορούσαν όμως με τίποτα να του κάνουν αναισθησία όσο και αν προσπαθούσαν. Όταν προσπάθησαν να του δώσουν αναισθητικό αέριο πάλεψε σαν τρελός σκίζοντας τα δερμάτινα λουριά που τον κρατούσαν στο κρεβάτι και πέταξε κάτω τους πιο δυνατούς στρατιώτες που τον κράταγαν.
Όταν του έδωσαν μεγαλύτερη δόση αναισθητικού, τα βλέφαρά του έκλεισαν σιγά-σιγά και η καρδιά του αμέσως σταμάτησε. Στην νεκροψία φάνηκε ότι το αίμα του είχε τριπλάσια συγκέντρωση οξυγόνου από το κανονικό. Είχε σπάσει 9 κόκκαλα στην προσπάθειά του να μην τον ναρκώσουν και είχε σκίσει τους περισσότερους μύς γύρω τους.

Ο άλλος κρατούμενος, ήταν ο πρώτος που είχε αρχίσει να ουρλιάζει. Οι χορδές του είχαν σκιστεί και όταν επιχείρησαν να τον ναρκώσουν, αρνείτο να δεχθεί το αναισθητικό. Όταν ένας γιατρός του πρότεινε να γίνει το χειρουργείο χωρίς αναισθησία συμφώνησε με ένα νεύμα. Καθ’όλη τη διάρκεια της 6ωρης επέμβασης για να βάλουν οι γιατροί τα όργανά του στη θέση τους δεν αντέδρασε καθόλου ενώ μία έντρομη νοσοκόμα ανέφερε ότι όταν τα μάτια της συναντιόντουσαν με του κρατούμενου, αυτός της χαμογελούσε.

Έγινε το ίδιο χειρουργείο στους υπόλοιπους 2 κρατουμένους χωρίς αναισθησία. Όμως αυτούς χρειάστηκε να τους παραλύσουν. Οι χειρούργοι αδυνατούσαν να κάνουν τη δουλεία τους αφού οι ασθενείς γελούσαν καθ’όλη τη διάρκεια της διαδικασίας και τους ακολουθούσαν με τα μάτια. Όταν μιλούσαν, απλά ζήταγαν και άλλο από το αέριο που τους κράταγε ξύπνιους. Όταν τους ρώταγαν γιατί έβγαλαν τα όργανά τους από μέσα τους, και γιατί ήθελαν και άλλο αέριο έπαιρναν μόνο μια απάντηση: “Πρέπει να μείνω ξύπνιος”

Οι 3 επιζήσαντες κρατούμενοι αποφασίστηκε να τοποθετηθούν πάλι σιγά-σιγά πίσω στο θάλαμο παρά τις αντιρρήσεις των ερευνητών που ήθελαν να προχωρήσουν σε ευθανασία. Όμως οι ανώτεροι αξιωματούχοι επέμεναν να συνεχιστεί το πείραμα για να δουν τη συνέχεια.

Πριν μπουν στο θάλαμο συνδέθηκαν με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Προς μεγάλη έκπληξη όλων, μόλις τους είπαν ότι θα τους βάλουν στο θάλαμο, σταμάτησαν να παλεύουν. Ενώ ήταν έξω, προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να μείνουν ξύπνιοι. Ένας μουρμούραγε, ένας άλλος έσφιγγε συνέχεια τους μυς των ποδιών του ενώ ένας άλλος ανοιγόκλεινε τα μάτια του πολύ γρήγορα.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα έδειχνε απίστευτα αποτελέσματα μόλις συνδέθηκε στον πρώτο κρατούμενο, καθώς τα κύματα του εγκεφάλου του ήταν κανονικά την περισσότερη ώρα, αλλά μετά από λίγη ώρα έσβηναν χωρίς λόγο και “ξαναζωντάνευαν” έτσι απλά. Σαν να νέκρωνε ο εγκέφαλος για λίγα δευτερόλεπτα και μετά να ξαναέμπαινε σε λειτουργία.

Τελικά, τα μάτια του έκλεισαν, τα κύματα άλλαξαν σε αυτά του βαθύ ύπνου, και η καρδιά του σταμάτησε.

Ο άλλος κρατούμενος ούρλιαζε να ξαναμπεί στον θάλαμο. Ο ανώτερος αξιωματούχος έδωσε εντολή να μπουν οι κρατούμενοι στο θάλαμο μαζί με 3 ερευνητές. Ένας από αυτούς τους 3, αμέσως τράβηξε όπλο και πυροβόλησε εν ψυχρώ τον ανώτερό του, και μετά έστρεψε το όπλο στο μουγγό κρατούμενο και του φύτεψε και αυτού μία σφαίρα στο κεφάλι. Φώναξε στον τελευταίο κρατούμενο ότι δεν θα μπει στο δωμάτιο με αυτόν, σκοτώνοντας και αυτόν με μια σφαίρα στην καρδιά.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα σταμάτησε να λαμβάνει και ο κρατούμενος ψιθύρισε πριν πεθάνει: «Τόσο κοντά στην ελευθερία»

Σχολιο:Καλα παιδια οι Ρωσοι???Μπαααα...Δε νομιζουμε....

ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΑΥΣΩΝΑ,ΣΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛ.ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ!!!

Σε άμεσο κίνδυνο βρίσκεται η υγεία ακόμα και η ζωή των εκατοντάδων εργαζομένων στο εργοτάξιο του έργου επέκτασης των εγκαταστάσεων των ΕΛΠΕ στην Ελευσίνα, τους οποίους υπεργολάβοι και κοινοπραξίες τους έχουν να δουλεύουν... όσο πάει, σε συνθήκες καύσωνα, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας! Χτες το πρωί για την κατάσταση αυτή τα Συνδικάτα Μετάλλου Πειραιά και Ελευσίνας έκαναν παρέμβαση στο Κέντρο Πρόληψης Εργατικού Κινδύνου (ΚΕΠΕΚ) και στη διοίκηση των ΕΛΠΕ, ενώ εξέδωσαν και καταγγελία προς τον υπουργό Εργασίας, τις αρμόδιες υπηρεσίες και τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πειραιά απαιτώντας «να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων πριν να είναι πολύ αργά και θρηνήσουμε θύματα». Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτουν τα σωματεία, «οι κοινοπραξίες και οι υπεργολάβοι με γνώμονα μόνο την εντατικοποίηση για την επίσπευση της παράδοσης του έργου», «...με την απειλή της απόλυσης έχουν μετατρέψει το χώρο σε σύγχρονο κάτεργο». «Οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα καθημερινά, εφτά μέρες την εβδομάδα, χωρίς ξεκούραση, ούτε καν δηλαδή την Κυριακή, ακόμα και το τελευταίο διάστημα που βράζει ο τόπος από τον καύσωνα». Οπως καταγγέλλουν τα σωματεία, μέχρι τώρα έχουν καταγραφεί ήδη πολλά μικροατυχήματα, ενώ σε αυτά έρχονται να προστεθούν τις τελευταίες μέρες λιποθυμίες και αδιαθεσίες λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, αφού οι εργαζόμενοι δουλεύουν εκτεθειμένοι στον ήλιο και σε θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 40 βαθμούς υπό σκιά, χωρίς καμία προστασία! «Παράλληλα - συνεχίζουν - οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται, αφού σε θέσεις εργασίας που απαιτείται μεγάλη εμπειρία και εξειδίκευση, έχουν προσληφθεί ανειδίκευτοι, ώστε να μειωθεί το κόστος και να αυξηθούν τα κέρδη των κοινοπραξιών». «Τα σωματεία καταγγέλλουν αυτές τις άθλιες συνθήκες εργασίας» και «σε κάθε περίπτωση - όπως υπογραμμίζουν - καθιστούμε ηθικά και πολιτικά υπεύθυνη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας για ό,τι συμβεί». ΠΗΓΗ: http://prezatv.blogspot.com

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ!! ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑΞΙ,ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΟ ΗΤΑΝ Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ!!!!!

Γεια σας, Θα ήθελα να μοιραστώ με τους πολίτες αυτής της χώρας μια τραγική εμπειρία που έζησα φέτος το καλοκαίρι εγώ και η οικογένειά μου στις διακοπές μας. Ο γιος μου είχε ένα ατύχημα με μια βάρκα στα Λουτρά Αιδηψού, με αποτέλεσμα να πολτοποιηθεί το δεξί του χέρι και να έχει αιμορραγία. Βλέποντας αυτό μπροστά μου, κάλεσα βοήθεια. Αρχικά ήρθε το λιμενικό που ενημέρωσε για ασθενοφόρο, το οποίο άργησε χαρακτηριστικά και εκτός αυτού ήρθε μόνο με τον οδηγό, χωρίς ένα γιατρό ή έστω έναν εξειδικευμένο νοσηλευτή. Και όλα αυτά παρόλο που υπήρξε ενημέρωση από το λιμενικό για την κατάσταση του παιδιού μου. Όσο για τον οδηγό του ασθενοφόρου, ζήτημα εάν δούλευε για το ΕΚΑΒ. Μας έβαλε πίσω, χωρίς καν να δέσει το παιδί στο φορείο, με αποτέλεσμα σε κάθε στροφή να βρισκόμαστε στον αέρα. Πάλι καλά που ήμουν ψύχραιμος και κατάφερα να σταματήσω την αιμορραγία του παιδιού μου, τυλίγοντας το χέρι του στη μπλούζα μου. Φτάνοντας στο Ιατρικό Κέντρο της Ιστιαίας, ο γιατρός(;), ο νοσηλευτής(;), ένας Θεός ξέρει τι ήταν… εκτίμησε ότι το παιδί πρέπει να φύγει αμέσως για Αθήνα, παρέχοντάς του τις πρώτες βοήθειες (ούτε καν αντιτετανικό ορό δεν έκαναν). Όταν τους ρώτησα που ήταν το ασθενοφόρο για να φύγουμε για Αθήνα, μου απάντησαν ότι δεν υπάρχει οδηγός και μου πρότειναν να πάρω ταξί. «Τι λέτε ρε;», τους είπα, «θα πάρω ταξί με ένα παιδί που αιμορραγεί;» και εκείνοι μου απάντησαν ότι ο δήμαρχος τους κάνει πόλεμο. Ευτυχώς, μας είχε ακολουθήσει ένας οικογενειακός φίλος… ο Σωτήρας μας, ο οποίος, με το χέρι του παιδιού σε πολύ άσχημη κατάσταση και με την ώρα να περνά, ανέλαβε ο ίδιος την ευθύνη της μεταφοράς μας στην Αθήνα. Εν τω μεταξύ, μας παίρνει τηλέφωνο η Αστυνομία και μας λέει ότι αφότου περάσουμε απέναντι στην Αρκίτσα, θα μας περιμένει περιπολικό για να μας ανοίγει το δρόμο… «Ευτυχώς, κάτι δουλεύει σε αυτή τη χώρα», σκέφτηκα, αλλά μάλλον βιάστηκα να βγάλω συμπεράσματα… Όταν φτάσαμε στην Αρκίτσα, όντως μας άνοιξε δρόμο το περιπολικό, αλλά πριν τα μισά της διαδρομής, με καλούν στο κινητό μου από το 100 για να μου πουν ότι μπορούν να με οδηγήσουν μέχρι και το Κάστρο, επειδή ως εκεί είναι η δικαιοδοσία τους. «Ρε παιδιά», τους λέω, «το παιδί πρέπει να φτάσει όσο πιο γρήγορα γίνεται στο ΠΑΙΔΩΝ για χειρουργείο» και η απάντηση που πήρα ήταν ότι δεν είχαν διαθέσιμα άλλα περιπολικά, λόγω του ότι ήταν Κυριακή και ρύθμιζαν την κυκλοφορία στην εθνική οδό. Μη έχοντας τι άλλο να κάνουμε, συνεχίσαμε μόνοι με τέρμα γκάζι και με κίνδυνο τη ζωή τη δική μας όσο και των συνανθρώπων μας. Στην πορεία συναντήσαμε σε διάφορα σημεία της εθνικής οδού τρία περιπολικά. Στο πρώτο ο αστυνομικός έπαιζε με το κινητό του, έχοντας τα χέρια του ακουμπισμένα στον ουρανό του οχήματος, ενώ στα άλλα δύο, οι αστυνομικοί βρίσκονταν μέσα στα περιπολικά… προφανώς απολαμβάνοντας τη δροσιά του air condition. Κατά τ’ άλλα, ρύθμιζαν την κυκλοφορία! Μετά από όλη αυτή την ταλαιπωρία και με το παιδί μου να έχει χάσει πάρα πολύ αίμα, φτάσαμε επιτέλους στην Αθήνα, με ένα αμάξι που το μετατρέψαμε σε ασθενοφόρο με ορούς και γάζες, αναλαμβάνοντας προσωπικά χρέη γιατρού, μόνο που αντί για άσπρη ποδιά, φόραγα από πάνω μέχρι κάτω το αίμα του παιδιού μου. Υ.Γ. 1: Μία φορά στη ζωή μου χρειάστηκα ασθενοφόρο, αλλά τελικά σε μια τόσο τουριστική πόλη όπως η Αιδηψός, που απέχει μια ανάσα από την Αθήνα, κατάφεραν να πάρουν τη δική μου ανάσα, στερώντας κάθε βοήθεια προς το παιδί μου. Πάντως, ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τιμούν τον όρκο τους, κάνοντας τα αδύνατα δυνατά για το συνάνθρωπο. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους γιατρούς της Ορθοπεδικής Κλινικής ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και ιδιαίτερα τον κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ, την ομάδα του και το νοσηλευτικό προσωπικό, το λιμενάρχη Αιδηψού για το αμέριστο ενδιαφέρον του και φυσικά τους φίλους μας, καθώς χάρη σε όλους αυτούς έχω την ελπίδα ότι τελικά θα πάνε όλα καλά με το χέρι του παιδιού μου. Υ.Γ. 2: Όσο για το πόσο «μπουρδέλο» είμαστε, θα σας πω και αυτό. Απέναντι από το κρεβάτι του του γιού μου στο νοσοκομείο, έφεραν ένα παιδάκι με σπασμένο χέρι. Ξέρετε από που; Από την Πάρο, ένα νησί που σφύζει από ζωή χειμώνα, καλοκαίρι… κι όμως δεν υπάρχει ούτε ένας γιατρός που να είναι σε θέση να αναλάβει τέτοια περιστατικά. Έτσι, η οικογένεια του παιδιού κουβαλήθηκε στο ΠΑΙΔΩΝ, μπήκε σε έξοδα και υπέστη τόση ταλαιπωρία για ένα σπάσιμο χεριού… Φίλοι μου, μας λυπάμαι όλους, είμαστε άξιοι της μοίρας μας. ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕ… Με εκτίμηση, Π.Δ.

ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ!!!!

Άνοιξα τα μάτια λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό συμβαίνει τις μέρες του άγχους. Πρώτη σκέψη της ημέρας ‘δεν έχω πληρώσει τη δεη’. Γαμώ τη δεή η επόμενη σκέψη. Το αντίδοτο του άγχους κοιμάται δίπλα μου. Ευτυχώς. Μέχρι να φτάσω στο μετρό η δεη έχει γίνει μια δουλειά που θα ταχτοποιήσω αύριο. Μπαίνω στο μετρό. Αλλάζω γραμμή στο σύνταγμα και μπαίνω στο βαγόνι που με οδηγεί στον τελικό προορισμό. Μόλις που πρόλαβα να βρω τη γωνιά μου και να βγάλω το βιβλίο, μια σπαρακτική φωνή από δίπλα επαναλαμβάνει ‘Δε μπορώ να πάρω ανάσα’, ΄Χάνομαι’. Είναι μια γυναίκα γύρω στα 40 με τα ρούχα της δουλειάς. Έχει ιδρώσει, το βλέμμα της φανερώνει απελπισία, δε μπορεί να πάρει ανάσα. Παθαίνει έμφραγμα, κρίση πανικού, τι συμβαίνει; Οι διπλανοί της δεν την κοιτάνε καν. Την πλησιάζω. Δεν κουνιέται κανείς. Μόνο εγώ την ακούω ρε; Τι γίνεται; Στη διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση, φωνάζει σπαρακτικά πως δεν έχει ανάσα. Κουνάει τα χέρια της για να κάνει αέρα στο πρόσωπο της. Σηκώνεται όρθια, το σώμα της έχει μια κλίση προς τα πάνω σαν να προσπαθεί να βγει πάνω από όλους μας για να αναπνεύσει. Δε νιώθετε ρε σείς την απελπισία της; Η οδηγός του μετρό έρχεται στο βαγόνι μας και με πολύ αυστηρό ύφος της λέει ‘ Σας παρακαλώ κυρία μου περάστε έξω’. Δε μπορώ να καταλάβω τι γίνεται, γιατί της μιλάει έτσι, τι έκανε λάθος; Τη βοηθάω να βγει έξω. Την ώρα που βγαίνει φωνάζει ‘είχε σταματήσει για χρόνια. Με έχει πιάσει κρίση πανικού. Χάνομαι’. Ζητάει απελπισμένα ένα μπουκάλι νερό. Το ξέρω ότι δεν έχω στην τσάντα αλλά κοιτάω. Δε ξέρω τι να κάνω. Ένα μπουκάλι νερό ρε σεις. Ο χρόνος έχει παγώσει στην αποβάθρα. Στην απόλυτη ησυχία μια γυναίκα φωνάζει την απελπισία της. Δε μπορεί να αναπνεύσει. Την ακούτε; Γιατί κοιτάτε όλοι έτσι; Τι έχετε πάθει ρε; Τι σας συμβαίνει; Ένας ζωντανός ανάμεσα τους της ρίχνει ένα μπουκάλι νερό στα μαλλιά, μια άλλη ζωντανή της δίνει οδηγίες για βαθιές ανάσες. Συνέρχεται. Ηρεμεί. Η ανάσα της κοπάζει, αλλάζει το βλέμμα της. Ζητάει συγνώμη. Σας ζητάει συγνώμη ρε. Πλησιάζει το βαγόνι, κάνει να ξαναμπεί. Δυο γυναίκες γύρω στα 60 δεν την αφήνουν. Απαγορεύεται να μπεις της λένε. Η κοπέλα που την είχε βοηθήσει νωρίτερα κι εγώ από λίγο πιο πίσω τους απαντάμε. Τι σημαίνει απαγορεύεται; Οι πόρτες κλείνουν, η γυναίκα μένει απέξω, το μετρό φεύγει. Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιος άνθρωπος εδώ μέσα ή έχετε πεθάνει όλοι ρε σεις; Κλαίω. Δεν είναι μόνο η απελπισία της και τα σπαρακτικά της λόγια που με έχουν λυγίσει. Είναι που δεν υπάρχουν ζωντανοί. Τι έχουν πάθει; Δε μπορώ να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυα μου. Τα σκουπίζω. Ό άντρας δίπλα μου με κοιτάει. Τι με κοιτάς ρε; Κι αυτό σου φαίνεται περίεργο; Νιώθεις ρε; Κι άλλος ένας ζωντανός, γύρω στα 60, κλαίει κι αυτός. Δεν προλαβαίνω να τα μαζέψω και πέφτουν κι άλλα. Κλαίμε εμείς για σας, τρέχουμε εμείς για σας. Για σας, τα ζόμπι με τις ωτοασπίδες που αγχώνεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Που κοιτάνε παγωμένοι, που μπροστά στην απελπισία του άλλου μάθατε μόνο να παγώνετε. Δε σκεφτήκατε σε καμία στιγμή άραγε πως θα μπορούσατε να είστε εσείς στη θέση της; Δε ξέρω πως τα καταφέρνετε. Βγαίνω από το μετρό. Θέλω να μιλήσω σε έναν ζωντανό. Τα λέω. Κλαίω. Πρώτα μια περιγραφή, μετά η στεναχώρια και τα δε θέλω να ζω εδώ, κωλοέλληνες. Εδώ, η ζωή δυσκολεύει. Νομίζεις πως θα την αντέξεις, από τη μία σκέφτεσαι πως εσύ πρέπει να συνεχίσεις να είσαι αυτός που θα βοηθήσεις τη γυναίκα που χάνεται και από την άλλη δεν αντέχεις άλλο να τους κοιτάς όλους αυτούς τους παγωμένους. Τους αδιάφορα παγωμένους. Καθώς έμπαινα στο γραφείο, με έπιασα να φωνάζω σιωπηλά αυτά που δεν είπα στην 60άρα με το απαγορεύεται. Πόσα ‘εσείς μας φέρατε ως εδώ’ να επανέλαβα άραγε. Την ξέρω την κρίση πανικού. Είναι μια σκέτη φρίκη. Ωμή απελπισία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που σε πεθαίνει όμως δεν είναι αυτό. Θάνατος είναι αυτά τα εκατοντάδες όρθια και καθιστά ζόμπι που παρακολουθούσαν. Τα σώματα τους έχουν παγώσει από το θάνατο. Η μόνη με ζεστό ακόμα χνώτο φώναζε ‘χάνομαι’ και 4-5 ζωντανοί της κρατούσαν το χέρι. Αυτοί, οι μόνοι ζεστοί. ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ: Το Αντιστασιακο Δελτιο καταδικαζει τους επιβατες που απλα εβλεπαν χωρις να κανουν το παραμικρο για να βοηθησουν την ατυχη γυναικα!!!Καταδικαζει επισης την οδηγο του Μετρο η οποια κατα παραβαση του καθηκοντος της,απαιτησε απο την γυναικα να βγει εξω αντι να ζητησει μεσω του σιμπι γιατρο οπως ειναι υποχρεωμενη να κανει!!! Καταδικαζει επισης οσους βρισκοντουσαν στην αποβαθρα του σταθμου και αδιαφορησαν!!!!! ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΕΤΕ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΧΑΛΙ!!!!ΓΙΑΤΙ???? ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΕΙΝΟ ΤΟΜΑΡΙ ΣΑΣ,ΓΙΑΤΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΠΑΡΤΑΚΗΔΕΣ!!!!!!!ΣΑΣ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ!!!!!ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ!!!!

ΚΡΑΤΟΣ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ΓΙΑ 8ΧΡΟΝΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ-ΖΗΤΕΙΤΕ ΕΛΠΙΣ!!!ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ-ΒΟΗΘΗΣΤΕ!!!

Με εκτίμηση, Άννα Κυρώζη Γερογιάννη Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την τρομερή περιπέτεια που ζούμε εδώ και 8 χρόνια, από τότε δηλαδή που γεννήθηκε η Μαριλένα μας. Από εκείνη τη μέρα αγωνιζόμαστε μόνοι μας. Το Κράτος απουσιάζει. Παντού βρίσκουμε κλειστές πόρτες. Και συνεχίζουμε μόνοι μας. Με όλες μας τις δυνάμεις. Χρειαζόμαστε όμως βοήθεια. Η Μαριλένα ήρθε στον κόσμο πρόωρα και βαριά άρρωστη τον Ιούνιο του 2004. Νοσηλεύτηκε στην Εντατική Μονάδα του Ιασώ με μηχανική υποστήριξη λόγω αναπνευστικής δυσχέρειας και πολλών άλλων προβλημάτων. Μου είπαν ότι θα πέθαινε! Η Μαριλένα όμως άντεξε. Τους 2,5 επόμενους μήνες παρέμεινε στο Παίδων Αγία Σοφία, στη μονάδα των πρόωρων. Εκεί έγιναν κάποιες λάθος διαγνώσεις και παραλείψεις, οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα την επιδείνωση της κατάστασής της. Σε ηλικία 3 μηνών πήραμε την Μαριλένα από το Νοσοκομείο. Δεν ένοιωθα μαμά της. Φοβόμουν ότι δεν θα ένοιωθε ούτε εκείνη ότι είμαι η μαμά της. Από την γέννησή της και για 3 μήνες το μόνο που ένοιωθε ήταν πόνος και άκουγε διάφορες ξένες φωνές, χωρίς μια αγκαλιά, χωρίς την φωνή μου, παρά μόνο για μισή ώρα που είχα δικαίωμα να την βλέπω κάθε μέρα. Ούτε μία μέρα δεν σταματήσαμε να πηγαίνουμε σε γιατρούς, να κάνουμε εξετάσεις. Οι λάθος διαγνώσεις από το νοσοκομείο Παίδων συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Πριν 4 μήνες πήγαμε στο Παίδων Αγία Σοφία δεδομένου ότι έχει πρόβλημα στο ισχίο της και ζήτησε Ορθοπεδικός να της βγάλουμε ακτινογραφία. Ο ακτινολόγος με έδιωξε διότι είχα πάει μόνη μου με το παιδί (δεν είχα άλλο συνοδό) και το παιδί δεν συνεργαζόταν για να βγει η ακτινογραφία. Αναγκάστηκα να ζητήσω βοήθεια από άλλους, ξένους γονείς, για να την κρατήσουν…. Βγήκε μια ακτινογραφία θολή και λάθος, αλλά δεν δεχόντουσαν να της βγάλουν άλλη. Όταν την έδειξα στον Ορθοπεδικό με ενημέρωσε ότι έπρεπε σχεδόν άμεσα να χειρουργηθεί. Αποφάσισα βέβαια να πάρω δεύτερη γνώμη από τον Ορθοπεδικό Καθηγητή κο Κανελλόπουλο, ο οποίος συνεργάζεται με ιδιωτικό νοσοκομείο. Βγάλαμε καινούργιες ακτινογραφίες με την βοήθεια ευγενέστατων νοσηλευτών. Η διάγνωση ήταν ότι αν γίνει τώρα χειρουργείο θα είναι καταστροφικό για το παιδί! Θα την ξαναδεί σε ένα χρόνο και βλέπουμε. Μας έχουν φερθεί πάρα πολύ άσχημα! Το παιδί το έχουν ταλαιπωρήσει πάρα πολύ και φοβάμαι να ξαναπλησιάσω σε Δημόσιο Νοσοκομείο! Η Μαριλένα μας έφθασε 2 ετών μέχρι να μάθουμε τι της συμβαίνει και αυτό σχεδόν τυχαία. Ως τότε το Ερευνητικό Κέντρο (Χωρέμειο) στο Παίδων δεν είχε καταφέρει να βγάλει διάγνωση. Την άνοιξη του 2006, όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, ο Καθηγητής Καρπάθιος (Διευθυντής Παιδιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών) έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον και σε συνεργασία με μία ομάδα ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, διέγνωσε ότι το παιδί μας πάσχει από το "Σύνδρομο Οκαμότο". Μόνο 4 παιδιά στον κόσμο έχουν διαγνωσθεί προς το παρόν ότι πάσχουν από αυτό το σπάνιο σύνδρομο. Από αυτά τα παιδιά πλέον μονο δύο είναι εν ζωή. Η Μαριλένα και ένα ακόμα στην Ιαπωνία. Κύρια χαρακτηριστικά του Συνδρόμου είναι πρόβλημα στα νεφρά (υδρονέφρωση), η κορμική υποτονία, η σχιστία υπερώας (λυκόστομα), μικροκεφαλία, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προσώπου, στένωση πνευμονικής αρτηρίας και ανοιχτό βοτάλιο (καρδιολογικά προβλήματα) ψυχοκινητική καθυστέρηση (δεν μασάει, δεν μιλάει κλπ) και άλλα τα οποία ήταν κοινά και στα 4 παιδιά. Η Μαριλένα επιπλέον έχει στοιχεία αυτισμού (χωρίς να είναι όμως αυτιστική), σοβαρό πρόβλημα στο έντερο, δυσπλαστικό και χαμηλής λειτουργίας νεφρό, πρόβλημα ισχίου. Η Μαριλένα ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ και θέλει να ζήσει αξιοπρεπώς! Είναι απίστευτο το πόσο πολύ υπομονή και δύναμη δείχνει. Από εκείνη αντλούμε και εμείς την δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα. Πρέπει το Κράτος να βοηθήσει για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια. Είμαστε άνθρωποι και έρχεται κάποια στιγμή που καταρρέουμε! Ήταν μόλις 7 μηνών όταν υπεβλήθη στην πρώτη εγχείρηση...ακολούθησαν πολλές. Συνολικά 9 χειρουργικές επεμβάσεις σε ιδιωτικά νοσοκομεία. Στις 25 του Ιουνίου, λίγες μέρες μετά τα όγδοα γενέθλιά της, θα κάνει τη 10η εγχείρηση. Λόγω της ιδιαιτερότητας και της σπανιότητας του "Συνδρόμου Οκαμότο", το οποίο είναι εντελώς άγνωστο στην Ελλάδα, αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα. Το Κράτος όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά μας «τιμωρεί»! Σε όλη αυτή την «περιπέτεια» το Κράτος ήταν απόν, οι αποζημιώσεις για τις νοσηλείες από το ΙΚΑ εξευτελιστικά μικρές και ο αγώνας μας τεράστιος! Με έκαναν και ένοιωθα ένοχη που γέννησα αυτό το παιδί. Ένοιωθα ζητιάνα που ζητούσα τα αυτονόητα (να μου καλύψουν τις θεραπείες και τις νοσηλείες της). Ένοιωθα ντροπή που έκανα ένα παιδί με τόσα προβλήματα! Καθημερινά προσπαθούσα να έρθω σε επαφή με αρμόδιους Υπουργείων, την Διοίκηση του ΙΚΑ, έκανα ενστάσεις για τα ποσά που μου χορηγούσαν από το ΙΚΑ. Προσπαθούσα να βρω κάποιον να βοηθήσει. Ακόμα και οι γιατροί του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» αλλά και του Παίδων Πεντέλης, που αρχικά είχα απευθυνθεί, έφερναν «δυσκολίες» για να την χειρουργήσουν. Κάθε φορά που πλησιάζω σε Δημόσια Υπηρεσία, Νοσοκομείο, ΙΚΑ, Υπουργείο, φεύγω κλαίγοντας… Γιατί; Το 2010 έγραψα επιστολή στον τότε Πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου. Το γραφείο του το προώθησε σε διάφορα Υπουργεία τα οποία με την σειρά τους μου έστειλαν απαντήσεις… με λίγα λόγια ότι ήταν εκτός των αρμοδιοτήτων τους τα αιτήματά μου. Μα τελικά, ποιός είναι αρμόδιος για ένα παιδί που είχε την ατυχία να γεννηθεί με το Σύνδρομο Οκαμότο; Γιατί πρέπει για το κάθε τι, που θεωρείται σε άλλο κράτος αυτονόητο, εμείς να τρέχουμε χάνοντας έτσι ώρες εργασίας και άλλων ουσιαστικών υποχρεώσεων; Τον Νοέμβριο του 2009 αναγκάστηκα να παραιτηθώ και να είμαι μόνιμα άνεργη, ώστε να είμαι κοντά στη Μαριλένα και να της παρέχω το καλύτερο δυνατόν. Εκτός από τις επεμβάσεις, χρειάζεται κάθε μήνα πολλές εξετάσεις, αρρωσταίνει συχνά και δεν είναι δυνατόν να απουσιάζω τόσο συχνά από την εργασία μου. Δεν ξέρω αν είναι δυνατό να αλλάξει κάτι στην Ελλάδα. Θεωρώ όμως, ότι είναι δυνατό να καταλάβουν πως οφείλουν να μας βοηθήσουν. Γιατί αξίζει στη Μαριλένα μία καλύτερη, πιο ποιοτική ζωή. Γιατί πρέπει να δώσουν την ευκαιρία στο κοριτσάκι μας να φθάσει σε σημείο να μπορεί να αυτοεξυπηρετείται όσο είναι δυνατό. Εμείς, οι γονείς της, χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Κράτους. Έχουμε "λυγίσει" ψυχολογικά και οικονομικά. Χρειαζόμαστε και τη βοήθεια όποιου μπορεί να φανταστεί πως είναι να αγωνίζεσαι μόνος για να σώσεις το παιδί σου, να του προσφέρεις μια αξιοπρεπή ζωή. Δεν ζητάω χρήματα από κανέναν! Δεν θέλουμε χρήματα! Αυτό που θέλουμε είναι να βρεθεί κάποιος συνάνθρωπος ή συνάνθρωποι ή εταιρεία να αναλάβουν κάποια από τα έξοδά της, όπως π.χ. νοσηλείες λογοθεραπείες, εργοθεραπείες, θεραπευτική ιππασία, κλπ πληρώνοντας απευθείας τους θεραπευτές και όχι δίνοντας σε εμάς χρήματα! Ήδη νοιώθω πάρα πολύ άσχημα που δεν μπορώ να της προσφέρω όλα όσα χρειάζονται όμως δυστυχώς έτσι πως έχουν έρθει τα πράγματα δεν είναι δυνατόν! Αν νομίζει κάποιος ότι μπορεί να προσφέρει έτσι την βοήθειά του ας επικοινωνήσει μαζί μου είτε τηλεφωνικώς (6932239978), είτε μέσω facebook (Anna Kyrozi). Να είστε καλά και να χαίρεστε τις οικογένειές σας!

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Αθηνα
8/2/2012

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΣΤΟ ΡΟΥΦ



Θεμα:Ο δημος Αθηναιων πεταξε στην κυριολεξια στον δρομο τους αστεγους συμπολιτες μας!!


Κ.δημαρχε,κ.Αντιδημαρχε(μονολοτι δεν βρηκα τροπο επικοινωνιας μαζι σας κ.Καλλιοπη Γιαννοπουλου),λοιποι συναρμοδιοι:

Σας στελνω αυτην την επιστολη διαμαρτυριας με αφορμη την βιαιη εξωση εν μεσω καταρρακτωδους βροχης την περασμενη Δευτερα 5/2/2012,αστεγων συμπολιτων μας απο το Γηπεδο Ρουφ με εντολη του δημαρχου(πρωην συνηγορο του πολιτη,αλλα μαλλον αυτα τα ξεχασατε κ.Δημαρχε και τωρα εχετε στραφει εναντια στον πολιτη,γιατι και οι αστεγοι παραμενουν πολιτες αυτης της πολης!).

Την περασμενη Δευτερα λοιπον ο κ.Δημαρχος εδωσε εντολη στην Δημοτικη αστυνομια να πεταξει στην κυριολεξια στον δρομο τους αστεγους συμπολιτες μας,οι οποιοι λογω κακοκαιριας ειχαν βρει καταφυγιο εκει.Η δημοτικη αστυνομια ως συνηθως ετρεξε να κανει οτι της ειπατε με τη συνδρομη της Ελ.Αστυνομιας(η οποια δεν επεναιβει,απλα ηταν παρουσα)και πεταξε-μερικοι λενε με τις κλωτσιες(κατι που δεν μπορω να ασπαστω αφου δεν ημουν παροντας)-στον δρομο τους αστεγους συμπολιτες μας,αναμεσα τους μια εγκυος γυναικα και αλλη μια τραυματισμενη απο τροχαιο την οποια τελικα πηρε ασθενοφορο του ΕΚΑΒ.
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΝΩ ΕΞΩ ΕΡΙΧΝΕ ΚΑΤΑΡΑΚΤΩΔΗ ΒΡΟΧΗ!!!ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΑΣΚΕΤ!!!

Και ερωτω κ.Δημαρχε,κ.Αντιδημαρχε και λοιποι συναρμοδιοι:

1)Αυτη ειναι η κοινωνικη μεριμνα του δημου Αθηναιων??
2)Ειναι ποιο σημαντικος ενας αγωνας μπασκετ απο τις ανθρωπινες ζωες συμπολιτων μας???
3)Ως γνωστον την ιδια μερα η οδος Πειραιως που βρισκετε το γηπεδο,πλημμυρισε.Τι θα γινοταν κ.Δημαρχε αν θρηνουσαμε νεκρους επειδη τους πεταξατε εν μεσω καταρακτωδους βροχης στον δρομο(Οδος Πειραιως)ο οποιος πλημμυρισε????
4)Ο δημος Αθηναιων,δοξα το Θεο,διαθετει και αλλα γηπεδα μπασκετ.Δεν μπορουσε να γινει αλλου ο αγωνας μπασκετ???
5)Με ποιο σκεπτικο δωθηκε εντολη να πεταχτουν στον δρομο αστεγοι συμπολιτες μας ενω εξω εριχνε καρεκλοποδαρα,μονο και μονο επειδη η θερμοκρασια ανεβηκε 2-3 βαθμους???!!Δηλαδη κακοκαιρια για τον Δημο Αθηναιων θεωρητε μονο το κρυο και οι χιονοπτωσεις????

Η παρουσα επιστολη κοινοποιητε επισης στην Διευθυνση μεριμνας του δημου,στο ΚΥΑΔΑ,και στην ΟΑΚΠ του δημου.
Παρακληση προς την γραμματεια του κ.Δημαρχου:Προωθηστε την παρουσα επιστολη στην κ.Αντιδημαρχο κ.Καλλιοπη Γιαννοπουλου γιατι δεν βρηκα τροπο επικοινωνιας μαζι της.
Ευχαριστω
Αντιστασιακο δελτιο http://antistasiakodeltio.blogspot.com

υστ:Η παρουσα επιστολη αλλα και οι οποιες απαντησεις εκ μερους του δημου,θα δημοσιευτουν στον παραπανω ιστοτοπο και κατα συνεπεια στο διαδικτυο.
υστ2:Σε οτι αφορα εσας κ.Αποστολοπουλε,επειδη ετυχε και ειδα τις 2 εκπομπες(Μακελειο με τον Στεφανο Χιο κα Αποκαλυπτικο δελτιο με τον Ακη Παυλοπουλο)προσπαθησατε ματαιως να δικαιολογησετε τα αδικαιολογητα και να υποστιριξετε τον δημαρχο σας.Και ειναι κριμα και ειλικρινα λυπαμαι γιατι ειστε νεος ανθρωπος και θα πρεπε να ειστε ποιο ανοιχτομυαλος.
Αναφερομαι κυριως στο θεμα της βιαιης εξωσης απο το γηπεδο Ρουφ,αστεγων συμπολιτων μας και οχι στο θεμα του ξενοδοχειου στα εξαρχεια για το οποιο ενδεχομενως να εχετε δικιο.


ΣΧΟΛΙΟ:Η Επιστολη εσταλη.Τωρα αναμενουμε τις απαντησεις οι οποιες επισης θα δημοσιευτουν.

O ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΑΜΙΝΗΣ ΕΣΤΗΛΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ!!!

Εχτες βραδυ ο δημος Αθηναιων εδειξε το αληθινο του προσωπο!!Ενα προσωπο σκληρο και αδυσωπητο στην ποιο ευαισθητη και ευαλωτη ομαδα πολιτων της Αθηνας:Στους αστεγους συμπολιτες μας!!!
Εστηλε την δημοτικη αλλα και την ελληνικη αστυνομια στο γηπεδο του ΡΟΥΦ να πεταξει στην κυριολεξια στον δρομο τους αστεγους που λογω της κακοκαιριας ειχαν βρει καταφυγιο εκει.Να σημειωθει οτι εκδιωξη των αστεγων εγινε ενω εξω επεφτε καταρακτωδης βροχη,τοση που η Πειραιως στην οποια βρισκετε το Ρουφ εκλεισε επειδη πλημμυρισε!!!!
Και αυτο εγινε μονο και μονο για να πραγματοποιηθει αγωνας μπασκετ.ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΤΗ ΚΑΜΙΝΗ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΑΣΚΕΤ ΑΠΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΑΣΤΕΓΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ!!!!
Αναμεσα στους αστεγους που απανθρωπα πεταξε στον δρομο,ο πρωην συνηγορος του πολιτη,Καμινης,ηταν μια εγκυος γυναικα και μια τραυματισμενη απο τροχαιο την οποια τελικα παρελαβε ασθενοφορο του ΕΚΑΒ.
Και σαν να μην εφτανε αυτο,πολλα απο τα πραγματα των αστεγων πεταχτηκαν απο υπαλληλους του δημου στα σκουπιδια!!!
ΩΡΑΙΑ ΠΡΟΝΕΙΑ ΔΕΙΧΝΕΤΕ Κ.ΔΗΜΑΡΧΕ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ!!!!
ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ???ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ,ΑΛΛΑ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!!!!ΝΤΟΠΗ ΣΟΥ!!!!!
ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΣΙΠΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ!!!ΝΑ ΣΤΟ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΛΛΑΒΙΣΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΜΠΕΔΩΣΕΙΣ:ΠΑ-ΡΑΙ-ΤΗ-ΣΟΥ!!!!!
ΒΙΝΤΕΟ:

Ο προεδρος του ιδρυματος αστεγων Γιαννης Αποστολοπουλος προσπαθησε ματαια να δικαιολογησει τα αδικαιολογητα σε παρεμβαση του στο Αποκαλυπτικο δελτιο του ΕΧΤRA3 CHANNEL!!!
Το Αντιστασιακο δελτιο θα στηλει επιστολη διαμαρτυριας μεσω mail στον Καμινη,στον αρμοδιο αντιδημαρχο αλλα και στον προεδρο του ιδρυματος αστεγων Γιαννη Αποστολοπουλο ο οποιος ειναι αξιο τεκνο της ΠΑΣΠ και νυν Πασοκος πρασινοφρουρος και θα ζητησει για να μην πουμε απαιτησει εξηγησεις για την αγρια εξωση των αστεγων απο το Ρουφ.
Αυτο θα γινει αυριο και μολις μας απαντησει ο δημος,οι απαντησεις θα δημοσιευτουν αμεσα στο Αντιστασιακο δελτιο.