ΚΕΙΜΕΝΟ ΦΙΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Απ’τα κόκκαλα βγαλμένη

Των Ελλήνων τα ιερά...

 

Οι στίχοι αυτοί του ποιήματος του Σολωμού κρύβουν μεσα τους όχι έναν ιστορικό απολογισμό των τεκταινόμενων του Ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα αλλά μια πάντα αλήθεια του Ελληνικού Είναι. Την δίψα του Έλληνα για Ελευθερία. Την άφθαρτη και καθαρή εκείνη κατάσταση, ωσάν το χιόνι στις κορυφές του Ολύμπου και του Ψηλορείτη, που μονάχα εκεί και τότε μπορεί να νοηθεί ελληνική ύπαρξη και δημιουργία. Πάρε από τον Έλληνα ότι θέλεις ξένε. Φιλότιμο, φιλοξενία, καλοπέραση, επιστημονική απόδειξη, λέξεις και όρους, φιλοσοφικές σκέψεις, πολιτιστικές δημιουργίες, θρησκευτικές νοήσεις και αντίληψεις αλλά μην τολμήσεις ποτέ να διανοηθείς να του μειώσεις την ελευθερία του. Στο δίλημμα αυτό πρώτος στην σύγχρονη εποχή απάντησε και το έγραψε στο χαρτί, ο εμπνευστής και οραματιστής της απελευθέρωσης μας ο Ρήγας από το Βελεστίνο.

 

Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή

 παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή...

 

Στο διάβα των αιώνων οι ξένοι πήραν τα πάντα από τον Έλληνα. Έκαναν το λάθος όμως να του πάρουν και την ελευθερία του. Μαύρο το σκοτάδι που τους έζωσε. Για 1500 χρόνους βουτηγμένη η Δύση στο έρεβος. Αυτό που γεννάται από την έλλειψη του φωτός. Γιατί Ελ-λάς σημαίνει φως. Φωτισμένος τόπος. Ότι αναλαμπή έγινε στις Ευρώπες των Μεσαιωνικών και Αναγεννησιακών χρόνων για να φτάσουν οι Φράγκοι στον Διαφωτισμό και την Αναγέννηση είναι απλά ότι ξέφυγε από τις χαραμάδες της φυλακής που είχαν περιζώσει τον Ελληνικό χώρο. Αυτο το άτοπο και άχρονο μέρος της μάνας Γης. Μέχρι τις μέρες όμως που κάποιοι Φίλοι ίδρυσαν την ομώνυμη εταιρεία, έδωσαν κατόπιν τον όρκο τους και τέλος την ζωή τους για την ελευθερία.

 

120 χρόνους μετά, το 1940, οι γιοι του ερέβους επέστρεψαν. Αποφασισμένοι για ακόμα μια φορά να φυλακίσουν την γενέθλια γη του φωτός. Πως αλλιώς; Είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια που λέει και το λαικό αίσθημα. Και τα θεμέλια που χρειαζόταν ο Σάξονας για να στεριώσει την αυτοκρατορία του έπρεπε να ήταν καθαρά και διαχρονικά. Σαν το Πεντελικό μάρμαρο που θεμελίωσε την κορυφαία πολιτιστική έκφραση του ανθρώπινου είδους. Τον Παρθενώνα. Θεμέλια σκότους με ελεύθερο τον Έλληνα δεν γίνεται. Έτσι λοιπόν έστειλαν τα ξαδέρφια μας να μας ρωτήσουν. Θέλετε να γίνετε δούλοι;

 

Η απάντηση ήταν μονόδρομος. Πρίν καν προλάβει να πει  το ΟΧΙ ο δικτάτορας ο λαός είχε μιλήσει. Σε χρονικά πλαίσια που έσπαγαν και αυτην την ταχύτητα του ήχου το σύνθημα ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα.

 

ΑΕΡΑΣ!

 

Μολών Λαβέ σαν να λέμε. Ο Έλληνας απέναντι στον κίνδυνο της υπόταξης της Πατρίδας του, που για αυτόν ισοδυναμεί με την έλλειψη ελευθερίας, μόνιασε με τον συνέλληνα και αναπόφευκτα μεγαλούργησε. Ο πόλεμος στα βουνά της Αλβανίας δεν έγινε ανάμεσα σε Έλληνες και Ιταλούς. Έλαβε χώρα στο επέκεινα και αγωνίστηκαν μέχρις εσχάτων το φως με το έρεβος. Αγωνίστηκε ένας ελεύθερος λαός με έναν εισβολέα στρατό. Ένας αγώνας που είχε νικητή και χαμένο. Νίκησε το λεπτοφυές το χοντροκομμένο. Νίκησε γιατί συνεργάστηκαν όλοι. Ομόψυχα και ομόπνοα. Από τα ανήλικα κορίτσια που έπλεκαν ζεστά ρούχα μέχρι τις ώριμες γυναίκες που κουβαλούσαν φορτία ανεφοδιασμού στα όρη της Αλβανίας και από τους λεπρούς της Σπιναλόγκα μέχρι τους Έλληνες τις διασποράς που έδωσαν τον οβολό τους για τον αγώνα. Το χοντροκομμένο όμως δεν σταμάτησε εκεί. Έστειλε και άλλο έρεβος και το αγνό και καθάριο άντεξε 219 μέρες ακόμα. 219 μέρες...πέντε φορές περισσότερο από την τότε υπερδύναμη, την Γαλλία για τους Γαλάτες η αλλιώς France για τους Φράγκους. Στα χρόνια που ακολούθησαν, της αντίστασης και της ανυποταγής, χάθηκαν 1 στους 10  Έλληνες την στιγμή που η απέραντη και αχανής Ρωσία έχασε 3 στους 100 Ρώσους...

 

Αφότου κατακάθησε η σκόνη των πεδίων μαχών και των κατεστραμμένων πόλεων και τόπων όλοι οι ηγέτες των εμπλεκομένων χωρών εξείραν την Ελληνική ψυχή. Αυτή που σαν βρει λίγο τόπο ελευθερίας δημιουργεί και μεγαλουργεί. Αρκεί να υπάρχει ομοψυχία. Χωρίς την ανάγκη ξένης βοήθειας, μοναχή ηγέτιδα και μπροστάρισα. Ο Σολωμός το είδε και αυτό καθαρά και έτσι μας το έδωσε:

 

Μοναχή το δρόμο επήρες,

Εξανάλθες μοναχή,

 

Από όλα αυτά που ειπώθηκαν για τον Ελληνικό αγώνα αναφέρω τα λόγια του ίδιου του Αδόλφου Χίτλερ που εκφώνησε τον Μάιο του του 1941 στο Γερμανικό Κοινοβούλιο:

 

Χάριν της ιστορικής αλήθειας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον...

 

Γιατί ο Έλληνας δεν φοβάται να πεθάνει ελεύθερος. Δεν μπορεί όμως να ζει σκλαβωμένος που για αυτόν σημαίνει θάνατος. Για αυτό και είναι η μόνη λέξη που ο Έλληνας ετοποθέτησε δίπλα στην ελευθερία. Με ένα ή ανάμεσα όμως...

 

Ελευθερία ή Θάνατος

 

Πως αλλιώς;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:71 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΑΜ

71 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΑΜ. 
ΕΑΜ,ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΣΗΜΕΡΑ,ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ!!

ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΑΜ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ.

Α'ΜΕΡΟΣ:ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΖΗΤΑΕΙ ΤΟ ΕΑΜ:

Τούτο το ντοκουμέντο το δημοσιεύουμε σήμερα, σαν ένα μικρό φόρο τιμής σε έναν από τους κορυφαίους της νεοελληνικής διανόησης, που ο συνεπής μέχρι την άκρη δημοκρατισμός του τον οδήγησε στο τέλος της ζωής του (1935-1943) στον επαναστατικό μαρξισμό, στο Δημήτρη Γληνό. Το προλεταριάτο και το κόμμα του, το παλιό μεγάλο ΚΚΕ, σε μια χώρα στην οποία η αστική τάξη δεν είχε ποτέ πραγματικό και βαθύ εθνικό και δημοκρατικό χαραχτήρα, ήταν φυσικό να κερδίσουν, στην εποχή της επαναστατικής ωριμότητάς τους (1930-1955), συγκεκριμένα το 1935 τον κορυφαίο αυτό μαχητή και δάσκαλο, τον αφοσιωμένο για χρόνια στο να βγάλει το λαό μας από τα πνευματικά σκοτάδια της αμορφωσιάς, της θρησκοληψίας, του σιχαμερού αρχαϊκο-καθαρευουσιανισμού, του γλωσσικού διχασμού.

Για να μην πολυλογάμε, η συγκεκριμένη δημοσίεψη γίνεται για πρώτη φορά σε αυτή τη μορφή και όχι σε μορφή πληκτρολογημένου κειμένου καθαρά για λόγους αδυναμίας να γίνει πληκτρολόγηση του συνόλου του κειμένου σε ένα εύθετο χρονικό διάστημα, με ταυτόχρονη λειτουργία του ιστολογίου με σχετικά ταχτική ανανέωση. Θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις παρόμοιας μορφής, κύρια στα ελληνικά αλλά και, όπου δεν υπάρχει το αντίστοιχο υλικό, και στην αγγλική γλώσσα, που είναι πλέον, ειδικά σε ό,τι αφορά τη νέα γενιά, τόσο διαδεδομένη, που επιτρέπει, σε περίπτωση που ένα ντοκουμέντο δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι πολυσέλιδο (αδυνατούμε δηλαδή σαν ιστολόγιο να το μεταφράσουμε λόγω όγκου), να το αναρτούμε ως έχει. Στο κάτω κάτω, αυτό που δεν μπορεί να κάνει το Κόκκινο Μετερίζι, μπορεί να έχει το χρόνο και τη διάθεση να το κάνει κάποιος συναγωνιστής ή συναγωνίστρια, πράγμα που μάλιστα θα ήταν και πολύ ευχάριστο, ειδικά όταν μιλάμε για ντοκουμέντα σχετικά σπάνια ή/και σκόπιμα παραγκωνισμένα από το ρεβιζιονισμό και το σοσιαλφασισμό.

Το βιβλιαράκι «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ», που εκδόθηκε το Σεπτέμβρη του 1942, είναι η καλύτερη, η πιο εμπεριστατωμένη και συμπυκνωμένη, καθαρή εξήγηση  του τι σημαίνει η συγκρότηση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, ποιες είναι οι κινητήριες δυνάμεις του, οι βασικές γραμμές του προγράμματός του, οι άξονες της δράσης του. Με μια έννοια σφραγίζει σαν πλατφόρμα το ξεκίνημα της διαμόρφωσης μιας ολόκληρης γενιάς, της πιο φωτεινής από τη συγκρότηση νεοελληνικού κράτους, της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης, του αντιιμπεριαλιστικού και λαϊκοδημοκρατικού αγώνα, ενός αγώνα που σφράγισε τη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας και στον οποίο όλοι όσοι αναφερόμαστε σήμερα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στην πάλη για έναν άλλο κόσμο ειρήνης, δικαιοσύνης και λευτεριάς, οφείλουμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαμόρφωσής μας.

Δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη αφορά το σημείο όπου ο Γληνός κριτικάρει τους παλαιοδημοκρατικούς ηγέτες, τους πολιτευτές δηλαδή του  ευρύτερου βενιζελικού χώρου, για το γεγονός πως πολλοί από αυτούς απαιτούσαν να τεθεί ως στοιχείο της πλατφόρμας του ΕΑΜ το διώξιμο του βασιλιά Γλύξμπουργκ μετά την Απελευθέρωση, κάτι που ο Γληνός -και σωστά- σημειώνει πως θα στένευε τη βάση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, αποκλείοντας όσους φιλοβασιλικούς θέλανε να παλέψουνε κατά του φασίστα καταχτητή. Φαινομενικά, η θέση του ΕΑΜ, άρα και του ΚΚΕ, βρίσκεται «δεξιότερα» εκείνης των κεντρώων βενιζελικών που έβαζαν το ζήτημα της μη επιστροφής του βασιλιά σαν προϋπόθεση για την προσχώρησή τους στο ΕΑΜ. Επί της ουσίας όμως, ήταν ακριβώς η κοντόθωρη και αντιλαϊκή πολιτική κληρονομιά αυτών των παλιών αστών πολιτικών του μεσοπολέμου (ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Παπαντρέας ο Α’, παππούς του σημερινού παπατζή) που τους έκανε να βάζουν πάνω από τον αντιφασιστικό πόλεμο τις μεταξύ τους διαμάχες (βενιζελικοί – βασιλικοί), σε αντίθεση με το ΕΑΜ, που σκοπό του είχε το άναμμα της εθνικοαπελευθερωτικής πάλης μέχρι του σημείου της ένοπλης αντιπαράθεσης με τον κατακτητή, πράγμα που είχε ως προϋπόθεση την πλατιά ενότητα του λαού, με διαχωριστική γραμμή αποκλειστικά μεταξύ πατριωτών και δοσίλογων προδοτών. Αυτό ας λειτουργήσει και σαν απόδειξη της θέσης πως ο,τιδήποτε είναι «αριστερότερο» στη μορφή δεν είναι απαραίτητα και πιο επαναστατικό ή δημοκρατικό στην ουσία.

Η γραμμή του τροτσκισμού στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τύποις «αριστερότερη» από αυτήν του τριτοδιεθνιστικού κομμουνισμού. Το ίδιο και η γραμμή του Άρη Βελουχιώτη σε σχέση με εκείνη της ΚΕ του ΚΚΕ και της ΚΕ του ΕΑΜ, όταν αυτός μεταξύ Απρίλη και Ιούνη 1945, προέβαινε σε ανοιχτό φραξιονισμό και συγκροτούσε «δικό του» ΕΑΜ, υπό τον τίτλο Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΑ) σε αντιπαράθεση με την καθοδήγηση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Και οι δύο αυτές γραμμές, αν επικρατούσαν σαν καθοδήγηση είτε του διεθνούς είτε του ελλαδίτικού κινήματος σε αντιπαράθεση με τις τύποις «δεξιότερες» - μετωπικές του διεθνούς και του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, θα τα είχαν χαντακώσει και τα δύο, αλλά και τον αντιφασιστικό πόλεμο των λαών. Το λάθος -θελημένο ή αθέλητο- πηγάζει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις από την απώλεια της καθαρής ματιάς για το ποια είναι η ΚΥΡΙΑ ΑΝΤΙΘΕΣΗ κάθε ιστορικής στιγμής, σε κάθε δοσμένο τόπο αλλά και παγκόσμια.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά το ύφος, τη γλώσσα, το πνεύμα του κειμένου. Απλότητα, σαφήνεια, αδρή και παραστατική τοποθέτηση των ζητημάτων, αυστηρότητα και λιτότητα, λαϊκότητα χωρίς λαϊκισμό.Νιώθεις το συγγραφέα να πάλλεται μαζί με το λαό, να θεωρεί τον εαυτό του και τη μοίρα του απόλυτα συγχωνευμένη με την τύχη του μαχόμενου έθνους, να μην αφήνει χώρο για λιβανωτά, αλλά να εξηγεί παστρικά σε κάθε πατριώτη πως είναι ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ να μπει στην πάλη για να αλλάξει τη ζωή του εκ βάθρων, στην αρχή διώχνοντας τον κατακτητή κι αργότερα μην αφήνοντας να του ξανακάτσει στο σβέρκο κανένας παλιάνθρωπος βιάζοντας τη θέλησή του. Ο καθοδηγητικός τόνος προς το λαό είναι παραινετικός, ένα κάλεσμα να παλέψει ο ίδιος γιατί τίποτα δε θα του χαριστεί, πόσο μάλλον η λευτεριά, κι όχι πατερναλιστικός και υποτιμητικός, όπως εκείνος -για να ‘ρθουμε και στο σήμερα-  της σοσιαλφασιστικής και ρεβιζιονιστικής ψευτοαριστεράς.

Τέλος, να πούμε πως στο κείμενο, κατά τη γνώμη μας εξαιτίας του πνεύματος αμυντικής πατριωτικής έξαρσης που επικρατούσε όταν γράφτηκε, υπάρχουν κάποιες παραχωρήσεις στη μυθολογία του ελληνικού εθνικισμού (π.χ. η Ελλάδα θεωρείται «χώρα» και όσον αφορά την αρχαιότητα – αναφορά περί εισβολής από Πέρσες κλπ., σα να υπάρχει ιστορική ενότητα αρχαίου και νέου ελληνισμού, οι μονοσήμαντα θετικές αναφορές στο ’21 (και στη Φιλική Εταιρεία), για το οποίο ωστόσο μόλις τότε άρχιζε να αναπτύσσεται εμβρυακά η πρώτη ερευνητική προβληματική για τη σχέση του με την τσαρική Ρωσία και την απορριπτική απέναντί του στάση των Μαρξ - Ενγκελς, την οποία ανέδειξε πολύ αργότερα, αρχές της δεκαετίας του '90, η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ - ΟΑΚΚΕ), παραχωρήσεις ωστόσο ολότελα δευτερεύουσες σε σχέση με τη συντριπτικά κύρια θετική πλευρά του σημαντικού αυτού ντοκουμέντου του εθνικοαπελευθερωτικού, λαϊκού και δημοκρατικού κινήματος της χώρας μας.

Το βιβλίο προλογίζει, το Νοέμβρη του 1944, ο Γιάννης Ζέβγος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, της ΚΕ του ΕΑΜ και Υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ενώ παρατίθεται και ο λόγος του ίδιου στο πολιτικό μνημόσυνο για το Δ. Γληνό που διοργάνωσε το Εθνικό Συμβούλιο (η εθνοσυνέλευση της Ελεύθερης Ελλάδας στα βουνά) στις 21 του Μάη του 1944.

<a title="View Δημήτρης Γληνός - Τι Είναι Και Τι Θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Σεπτέμβρης 1942 on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/50126977" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Δημήτρης Γληνός - Τι Είναι Και Τι Θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) Σεπτέμβρης 1942</a><iframe class="scribd_iframe_embed" src="http://www.scribd.com/embeds/50126977/content?start_page=1&view_mode=scroll" data-auto-height="true" data-aspect-ratio="" scrolling="no" id="doc_48073" width="100%" height="600" frameborder="0"></iframe>

Β'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΑΜ:

ΥΜΝΟΣ ΕΑΜ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/fnAFaIM-s8M?fs=1" width="459"></iframe>

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/f5BxnxuO_Tk?fs=1" width="459"></iframe>

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΑΜ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/zN012H38xNg?fs=1" width="459"></iframe>

ΕΑΜ:ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ-ΟΔΟΣ ΜΕΡΛΙΝ(ΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ):

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/DZskUYqgxF4?fs=1" width="459"></iframe>

ΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ-ΝΑΤΑΣΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ/ΠΑΝΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/S8lDi1LIaxo?fs=1" width="459"></iframe>

ΕΑΜ-Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/Hb0fvkqojpg?fs=1" width="459"></iframe>

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ:ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΑΧΕΙΑΣ 53-ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΜΠΟΤΕΡ:

<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/dSWdmgI4wuM?fs=1" width="459"></iframe>

20 ΜΑΪΟΥ 2012-71 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ!!

Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου, με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» («Unternehmen Merkur»). Ήταν αμυντική και όχι επιθετική επιχείρηση, όπως αποδείχθηκε αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (Εκστρατεία στη Ρωσία) και να εξορμήσουν στη Βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύμμαχοι. Τις παραμονές της επίθεσης, οι Σύμμαχοι είχαν τακτικό πλεονέκτημα σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Γερμανοί στον αέρα. Έτσι, το γερμανικό επιτελείο αποφάσισε να διεξαγάγει την επιχείρηση από αέρος με τη χρησιμοποίηση δυνάμεων αλεξιπτωτιστών σε ευρεία κλίμακα, για πρώτη φορά στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων τέθηκε ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ, 51 ετών, βετεράνος πιλότος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε στη διάθεσή του 1190 αεροπλάνα (πολεμικά και μεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες. Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ, 52 ετών, βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες. Στην περιοχή των Χανίων είχε εγκατασταθεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Οι Σύμμαχοι γνώριζαν με μεγάλες λεπτομέρειες το γερμανικό σχέδιο επίθεσης, αφού είχαν κατορθώσει για πρώτη φορά να σπάσουν του γερμανικό κώδικα επικοινωνιών («Επιχείρηση Αίνιγμα»). Όμως, το πλεονέκτημα αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκαν, εξαιτίας των διαφωνιών του Φράιμπεργκ με τους ανωτέρους του στο Λονδίνο. Οι Αμερικανοί δεν είχαν εισέλθει ακόμη στον Πόλεμο. Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ης Μαΐου 1941, με τη ρίψη αλεξιπτωτιστών σε δύο μέτωπα: στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Τα πρώτα κύματα των αλεξιπτωτιστών ήταν εύκολη λεία για τους Νεοζηλανδούς και τους Έλληνες που υπεράσπιζαν το Μάλεμε. Στις μάχες έλαβε μέρος και μεγάλος αριθμός αμάχων με ό,τι όπλο είχε στη διάθεσή του, από μαχαίρια ως όπλα από την εποχή της Κρητικής Επανάστασης. Οι Γερμανοί δεν υπολόγισαν τη συμμετοχή αμάχων στις επιχειρήσεις Η συμμετοχή χιλιάδων αμάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγων που δεν είχαν υπολογίσει οι γερμανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιμοναρχικά τους αισθήματα, θα υποδέχονταν τους Γερμανούς ως ελευθερωτές. Μία ακόμη λανθασμένη εκτίμηση της γερμανικής αντικατασκοπείας υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ φον Κανάρις ήταν ο αριθμός των μαχητών στην Κρήτη, τους οποίους υπολόγιζαν σε μόνο 5.000 άνδρες. Στις 4 το απόγευμα της 20ης Μαΐου ένα νέο κύμα αλεξιπτωτιστών έπεσε στο Ρέθυμνο και μία ώρα αργότερα στο Ηράκλειο. Τώρα, οι μάχες διεξάγονταν σε τέσσερα μέτωπα: Χανιά, Μάλεμε, Ρέθυμνο και Ηράκλειο. Η πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης έληξε με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς και αβέβαια έκβαση. Ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων, πτέραρχος Κουρτ Στούτεντ, απογοητευμένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων, σκέφθηκε ακόμη και την αυτοκτονία, αναλογιζόμενος την υπόσχεση που είχε δώσει στον Φύρερ για μια εύκολη νίκη. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μετά από μεγάλες περιπέτειες, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό στην Αίγυπτο. Από τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου οι μάχες συνεχίσθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και στα τέσσερα μέτωπα. Οι Γερμανοί επικεντρώθηκαν στην κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, όπως ήταν ο πρωταρχικός τους στόχος και τα κατάφεραν προς το τέλος της ημέρας. Επωφελήθηκαν από την ασυνεννοησία στις τάξεις των Συμμάχων, αλλά υπέστησαν και πάλι μεγάλες απώλειες. Ανάμεσα στους γερμανούς αλεξιπτωτιστές που κατέλαβαν το Μέλεμε ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα του αθλητισμού και της πυγμαχίας, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών Μαξ Σμέλινγκ, 36 ετών, που έφερε το βαθμό του δεκανέα. Η κατάληψη του αεροδρομίου ήταν στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις από την Ελλάδα και με τον σύγχρονο οπλισμό που διέθεταν ήταν θέμα χρόνου η κυριαρχία τους στη Μεγαλόνησο. Στις 28 Μαΐου οι Γερμανοί είχαν απωθήσει τις συμμαχικές δυνάμεις προς τα νότια, καθιστώντας τον αγώνα τους μάταιο. Έτσι, το Λονδίνο αποφάσισε την απόσυρση των δυνάμεων της Κοινοπολιτείας από την Κρήτη και τη μεταφορά τους στην Αίγυπτο. Όσες μονάδες δεν τα κατάφεραν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί Έλληνες μαχητές και μαζί τους 500 Βρετανοί ανέβηκαν στα απρόσιτα βουνά της Κρήτης για να συνεχίσουν τον αγώνα. Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης. Οι απώλειες για τους Συμμάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυματίες και 17.500 αιχμάλωτοι. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούμενους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με συμμαχικούς υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000. Η Μάχη στην Κρήτη ονομάστηκε και «Νεκροταφείο των γερμανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των μεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερματισμό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο μέλλον. Από την πλευρά τους, οι Σύμμαχοι εντυπωσιάστηκαν από τις μεγάλες δυνατότητες των αλεξιπτωτιστών στη μάχη και δημιούργησαν τις δικές τους αεραποβατικές δυνάμεις. ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ: ΧΙΤΕΡ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΥΧΗΘΕΙΣ: ΚΑΤΟΧΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ:ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΑΡΑΝΤΩΝΗ.ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ: Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ-ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ: Δυο λογια μοναχα απο εμας,σαν επιλογο: Γεια σου λεβεντογεννα Κρητη,με τα παλληκαρια σου που'ναι ψηλα ωσαν τον Ψηλορειτη!!! Ποτε σου σκλαβια να μη γνωρισεις και τους οχθρους σου βαθια στην θαλλασα να ριξεις!!! Ειμαστε περηφανοι που η Κρητη ειναι ελληνικο νησι.Ειναι ενα πολυ μεγαλο κομματι του πολιτισμου και της ιστοριας μας! Εχει αναδειξει μεγαλες μορφες στον κινηματογραφο(Κατρακης,Βεακης,κλπ)στο τραγουδι(Ξυλουρης,Ψαραντωνης,Λουδοβικος των Ανωγειων,κλπ)αλλα και στην πολιτικη(Ελευθεριος Βενιζελος)και στην λογοτεχνια(Καζαντζακης,κλπ)! Δηλωνουμε δημοσια πως αν χρειαστει να πολεμησουμε για την Λεβεντογεννα θα καμουμε το χρεος μας και θα πεσουμε-αν χρειαστει-υπερηφανα μαχομενοι για την λευτερια!!!