Τα περιστατικά εγκατάλειψης παιδιών στο Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών Αγία Σοφία, επειδή οι γονείς τους δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να τα μεγαλώσουν, πληθαίνουν με δραματικούς ρυθμούς.Όπως λέει ο διευθυντής στην Παιδοψυχιατρική Κλινική της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κολαΐτης στα «Νέα»: «Συναντούμε πλέον συχνότερα ακραίες περιπτώσεις παιδιών και εφήβων που παραπέμπονται στην κλινική έπειτα από αυτοκτονία του γονέα τους ως απόρροια της κρίσης, ή επειδή οι ίδιοι αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν και μάλιστα με βιαιότερες μεθόδους. Στις συνθήκες αυτές η ανάγκη για παροχή ψυχοκοινωνικής βοήθειας καθίσταται μεγαλύτερη».
Παράλληλα, το ψυχολογικό στρες που συνδέεται με τη φτώχεια μπορεί να οδηγήσει τους γονείς να υιοθετήσουν μια σκληρή και τιμωρητική στάση απέναντι στα παιδιά τους που τελικά οδηγεί σε περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως για παράδειγμα η αντικοινωνική συμπεριφορά.
«Παρ’ όλο που η πλειονότητα των φτωχών οικογενειών δεν κακοποιούν ή παραμελούν τα παιδιά τους, αν και ο ρόλος των γονέων γίνεται πιο στρεσογόνος και δύσκολος σε συνθήκες στέρησης και ανέχειας, η κακομεταχείριση συνδέεται σημαντικά με τη φτώχεια και άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες, όπως η ανεργία και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο», προσθέτει ο κ. Κολαΐτης.
Πηγη: http://www.enikos.gr
Σε μια περήφανη χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, όπου η οικογένεια έρχεται πρώτη, τα βάσανα των οικογενειών που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους είναι αβάσταχτα. Και οι περιπτώσεις είναι πολλές.
Καθώς η Ελλάδα μπαίνει στη πέμπτη συνεχή χρονιά κρίσης, και καθώς η κρίση επεκτείνεται, με περικοπές παντού, με την φτώχια να βαθαίνει, και την ανεργία να σκαρφαλώνει, όλες οι ενδείξεις θέλουν τον ιστό της κοινωνίας να διαρρηγνύεται από παντού.
Όπως και η μεσαία τάξη, έτσι και ο μεγάλος καταλύτης της κοινωνίας, η οικογένεια, αρχίζει να λυγίζει κάτω από το βάρος μιας κρίσης, που μοιάζει χωρίς τέλος, και που είναι τόσο οικονομική όσο και ανθρώπινη.
Όλα τα σημάδια δείχνουν, πως στον αγώνα της να αποτρέψει την χρεοκοπία, η Ελλάδα φθείρεται όλο και πιο πολύ, μέρα με την μέρα.
Όπως λέει ο Γ.Γ. της ΑΔΕΔΥ Ηλίας Ηλιόπουλος, «ο κόσμος πεινάει, οι οικογένειες διαλύονται, και οι γονείς δεν μπορούν να αναθρέψουν τα παιδιά τους… μέχρι τώρα υπήρχε μια συνωμοσία σιωπής για τις τραγικές συνέπειες της λιτότητας που μας επέβαλλαν η ΕΕ και το ΔΝΤ».
Υπάρχουν περιστατικά όπου νεογέννητα βρέθηκαν στις εξώπορτες κλινικών, και παιδιά που παραδίνονται στις κοινωνικές υπηρεσίες.
Η προσπάθεια της χώρας να αποπληρώσει τα χρέη της έχει φτάσει σε δραματικά επίπεδα, την ώρα που οι κυβερνώντες επιμένουν ότι το σφίξιμο της ζώνης, και οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις θα βελτιώσουν την λιγότερο ανταγωνιστική οικονομία της ΕΕ, που είναι η ελληνική.
Κυνηγημένες από τη φτώχια, 500 οικογένειες ζήτησαν πρόσφατα να βάλουν τα παιδιά τους στα χωριά SOS.
Ένα νήπιο, αφέθηκε στον παιδικό σταθμό που πήγαινε καθημερινά, με ένα σημείωμα: «Δεν θα επιστρέψω να παραλάβω την Άννα. Δεν έχω λεφτά. Δεν μπορώ να την ταΐσω. Συγγνώμη. Η μητέρα της».
«Υπάρχει πλέον μεγάλη ανάγκη…», λέει ο κοινωνικός λειτουργός Δημήτρης Τζούρας. «Στην ευρύτερη Αττική, μιλάμε για 100% αύξηση των περιστατικών, αφού οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι σε αποσύνθεση, και ο κόσμος δεν ξέρει προς τα που να στραφεί».
Μέχρι πρότινος, η ανάγκη για βοήθεια σε παιδιά αφορούσε περιστατικά κακοποίησης, ενώ τώρα όλες οι περιπτώσεις αφορούν αποκλειστικά σε θύματα της κρίσης.
Ο Κώστας Γιαννόπουλος του Χαμόγελου του Παιδιού, θυμάται ένα μωρό που βρήκε μέσα στα σκουπίδια, και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις εγκαταλειμμένων παιδιών.
«Η κρίση έχει χειροτερέψει την κατάσταση, ο αλκοολισμός, τα ναρκωτικά, τα ψυχιατρικά προβλήματα, όλα αυτά είναι σε άνοδο, και όλο και περισσότερα παιδιά εγκαταλείπονται στους δρόμους», λέει αναστενάζοντας.
Με το δημόσιο σύστημα υγείας να πλήττεται από τις περικοπές, και με την οικονομία να χειροτερεύει, ο Γιαννόπουλος σκοπεύει να φιλοξενεί τα «μωρά του πολέμου» σε ειδικές φάρμες.
«Υπάρχει», λέει, «μια άλλη Ελλάδα, καλοσύνης, και φιλοξενίας, μιας φροντίδας των άλλων, που συχνά παραβλέπεται…».
hhtp://www.guardian.co
