ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο Α. ΣΚΟΡΔΑΣ;
Με ένα προκλητικό άρθρο επανέρχεται το πρακτορείο Bloomberg, αφού αυτή τη φορά ασχολείται με την πώληση των προϊόντων που η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ο ελληνικός Τύπος κάνει λάθος, αποδίδοντας το νέο αυτό μέτρο στη νέα διαχωριστική γραμμή που χαράσσεται μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Κατά τον ίδιο είναι αποτελέσματα της λιτότητας και όχι της ανισότητας.
Με τίτλο «Τα ελληνικά σούπερ μάρκετ θα πουλάνε πλέον ληγμένα τρόφιμα», ο αρθρογράφος υπενθυμίζει ότι οι Έλληνες για πολλά χρόνια ζούσαν πέραν των δυνατοτήτων τους.
Αυτή ήταν και η κύρια αιτία της κρίσης. Πλέον πρέπει να συνηθίσουν στη λιτότητα, μέρος της οποίας είναι και τα νέα εκπτωτικά ράφια με τα «ληγμένα» στα σούπερ μάρκετ.
Τι απαντά μέσω επιστολής του ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Αθανάσιος Σκορδάς:
Το περιεχόμενο της απάντησης είναι το εξής:
Αγαπητοί κύριοι,
Διάβασα στο μέσο σας ένα σχόλιο και έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:
1. Η διάταξη αυτή δεν αφορά σε τρόφιμα που έχουν λήξει (use by…, exp. date…) αλλά σε τρόφιμα ελάχιστης διατηρησιμότητας (best before…)
2. Δεν πρόκειται για νέα διάταξη, όπως αναφέρεται στο σχόλιο, αλλά για διάταξη που ισχύει από το 1988
3. Πρόκειται για διάταξη που ισχύει και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως στη Μεγάλη Βρετανία, κι είναι εγκεκριμένη από τα αρμόδια όργανα της ΕΕ
4. Η διάταξη παραμένει σε ισχύ κατόπιν της σύμφωνης γνώμης του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) κι αφορά σε μια ευρεία γκάμα κατεψυγμένων, αποξηραμένων και συσκευασμένων τροφίμων (μπαχαρικά, λάδι, ζυμαρικά κλπ)
5. Η διάταξη γίνεται αυστηρότερη, όπως σωστά αναφέρεται στο σχόλιο, μια και τα προϊόντα αυτά διατίθενται σε ξεχωριστό ράφι και σε χαμηλότερες τιμές. Αυτό βοηθά καταναλωτές που δυσκολεύονται να διαβάσουν ημερομηνίες λήξεως, όπως πχ άτομα της τρίτης ηλικίας.
6. Από όλα τα παραπάνω, συνάγεται ότι τα τρόφιμα αυτά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
7. Τέλος, υπολογίζεται ότι μια πιο ορθολογική διαχείριση των επιστροφών, που όμως σε τίποτα δεν θα επιβαρύνει την υγιεινή και την ασφάλεια των τροφίμων, μπορεί να μειώσει το κόστος κατά περίπου 6%, ποσοστό το οποίο μετακυλίεται στην τελική τιμή των προϊόντων.
